vrijdag 24 september 2021

Kees Pruis - Oh Johanna (1934) (Decca M 32004 mtx AM 39) (78rpm)

Cornelis (Kees) Pruis (Spaarndam, 7 maart 1889 – Amsterdam, 28 maart 1957) was een Nederlands cabaretier en volkszanger, die vooral populair was tijdens het interbellum. Hij staat vooral bekend om: Zij die niet slapen (1921), De kleinste ("in 't groene dal, in 't stille dal") (1926), Ik zou wel eens willen weten wie mij thuis heeft gebracht (1927), De populaire feestmarsch ("en dat we toffe jongens zijn dat willen we weten...") (1929), Twee ogen zo blauw (1929), Ik heb een spijker in mijn schoen (1931), O sergeant, ze hebben mijn sokken gestolen (1939) en Zit ik op mijn duivenplatje (1947).


Pruis was aanvankelijk groenteboer alvorens hij dankzij optredens in cafés en kleine theatertjes een populair revuezanger werd. Hij debuteerde in 1914 als zanger in de Schouwburg van Haarlem. Pruis stond bekend om zijn vrolijke, luchtige liedjes, waardoor hij de bijnaam "de gentleman-humorist" verkreeg. Hij was een van de eerste Nederlandse zangers die vaak op de radio optraden. Hij kon ook goed dronken mensen neerzetten, wat hem goed van pas kwam in komische liedjes als Waar woon ik? (1925) en Ik heb voor vannacht een kruier afgehuurd (1935). Ondanks zijn lichtvoetige reputatie nam Pruis ook wel eens ernstig, geëngageerde nummers op, zoals Zij die niet slapen (1921).


Na de Tweede Wereldoorlog vormde hij samen met zijn zoon, Jan Pruis, een revueduo genaamd "Mr. Yank & Mr. Doodle", dat optrad voor de Nederlandse soldaten die in Nederlands-Indië gelegerd waren. In 1957 overleed hij na een zware ziekte.


Kees Pruis - Oh Johanna


 




Bob Scholte & Orkest Robert Renard - Als je maar nooit wat zegt op zaterdagavond (1939) (Parlophon B. 73124_I mtx 149265) (78rpm)

Hijman (Bob) Scholte (Amsterdam, 21 februari 1902 - aldaar, 3 november 1983) was een Joods-Nederlandse zanger. Scholte werd ontdekt door Jules Monasch, die hem in contact bracht met Bram Godschalk. Na zijn lagereschooltijd werd besloten dat Scholte voorzanger zou worden in een synagoge. Hij heeft om deze reden enige tijd lessen gevolgd op het Joods Seminarium, maar hij is nooit voorzanger geworden. Zijn eigenlijke artiestenloopbaan begon toen hij in 1916 van Nap de la Mar een kinderrol aangeboden in de operette De Marskramer; als klein kind heeft hij vele optredens gedaan in het Tip-Top Theater in de Jodenbreestraat. 


In 1931 trad Scholte in dienst van de AVRO. Bij het orkest van Kovacs Lajos kreeg hij nationale bekendheid met de liedjes Oh Monah, Goedenacht en welterusten, Een huis met een tuintje en We gaan naar Rome. Hij was regelmatig medewerker aan de Bonte Dinsdagavondtrein. In de Tweede Wereldoorlog overleefde Bob als enige van zijn gezin en overige familie het concentratiekamp Auschwitz.

Bob Scholte & Orkest Robert Renard - Als je maar nooit wat zegt op zaterdagavond

  

 

Ray Martin & his Concert Orchestra - Hora Stacato (1953) (Columbia DCH 239 mtx CA 21845) (78rpm)

Ray Martin (Raymond Stuart Martin; born Kurt Kohn and later anglicised his name) (11 October 1918 – 7 February 1988) was a British-Austrian orchestra leader. He was noted for his light music compositions. Allmusic journalist, Bradley Torreano stated "Ray Martin created a legacy for himself in British popular music through his work with his orchestra during the 1950s. His regular appearances on radio and television kept him in the public spotlight, while his position at EMI Records made him an influential producer at the label.

His use of pseudonyms has blurred the path of his career through the years, making his many contributions even harder to keep track of. But his original compositions are what really made him popular; tracks like "Marching Strings" have become stables of many public and city bands and orchestras since their release.



Ray Martin & his Concert Orchestra - Hora Stacato

zondag 19 september 2021

Semprini - Dancing to the piano No. 14 part 1 (1952) (HMV B. 10263 mtx OEA 16431) (78rpm)

Alberto Fernando Riccardo Semprini (27 March 1908 – 19 January 1990) known by his stage name Semprini, was an English pianist, composer and conductor, known for his appearances on the BBC, mainly on radio. Born in Bath, Somerset, England, of Italian ancestry, Semprini showed early talent for both the piano and cello. He graduated from the Verdi Conservatory in Milan in 1928, having studied composition and conducting as well as honing his skills at the piano. In Italy he performed a broad range of music, from pop to jazz and classical, and in 1938 led his first radio orchestra in Italy. In the late 1950s he also featured regularly at the Sanremo Music Festival.
Back in the UK, he hosted a light music programme, Semprini Serenade, which he introduced with the words: "Old ones, new ones, loved ones, neglected ones". The program first aired on BBC Radio in 1957 and continued for around 25 years. Although his 'house band' was the New Abbey Light Symphony Orchestra on his commercial records, on radio he was always accompanied by one of the BBC's own staff orchestras – initially the BBC Revue Orchestra. Semprini also wrote a number of original light music compositions, including Concerto Appassionato and Mediterranean Concerto, which he used as the theme tune for his radio show.
Semprini - Dancing to the piano No. 14 part 1

Luis Mariano - Agelica Serenade (1947) (HMV JOF. 23 mtx OLA 5290) (78rpm)

Luis Mariano Eusebio González García (13 August 1914 – 14 July 1970), also known as Luis Mariano, was a popular tenor of Spanish origin who achieved celebrity in 1946 with "La belle de Cadix" ("The Beautiful Lady of Cadix") an operetta by Francis Lopez. He appeared in the 1954 film Adventures of the Barber of Seville and Le Chanteur de Mexico (1957) and became popular in France as well as his native Spain. Luis Mariano was born in Irun, Spain on 13 August 1914, the son of a garagiste and taxi-driver and showed interest in singing as a child. His family moved to France at the start of the Spanish Civil War and settled in Bordeaux where he studied at the Conservatoire, and also sang in cabarets.

Luis Mariano - Agelica Serenade 

Richard Crooks & Jesse Crawford - Beautiful isle of somewhere (1949) (HMV D.A. 1265 mtx 40_4932) (78rpm)

Richard Alexander Crooks (June 26, 1900 – September 29, 1972) was an American tenor and a leading singer at the New York Metropolitan Opera. He was born the second son of Alexander and Elizabeth Crooks on June 26, 1900 in Trenton, New Jersey and attended Trenton Central High School. Following several concert seasons as an oratorio and song recital specialist, including the American premier of Mahler's Das Lied von der Erde, he traveled to Germany where he made his operatic debut in Hamburg as Cavaradossi in Puccini's Tosca in 1927. After his tour in other European cities such as Berlin, Crooks returned to the US and made his American debut in 1930 in Philadelphia. He became a star of the Metropolitan Opera, specializing in French and Italian operas. He participated in the farewell gala on March 29, 1936, for Spanish soprano Lucrezia Bori, which was broadcast nationally and preserved on transcription discs.
Richard Crooks & Jesse Crawford - Beautiful isle of somewhere